Verwijzend naar een eerdere bijdrage over dit thema (red: Hoe mooi is Hemelvaart?), is Hemelvaart voor mij en mijn naasten een moment om elkaar beter te begrijpen. In het christelijk geloof is Hemelvaart volgens Lucas (Handelingen 1:9–11) de laatste dag dat zijn discipelen Jezus op aarde zien; de 40-e dag na zijn dood. Maar dat is wel een heel technische en feitelijke uitleg van het idee van ’40’ en het idee van ‘afscheid’.
Jezus verlaat na 40 dagen de aarde om zijn plek naast god in te nemen. Aan diens rechterhand. Hij heeft voorgoed afscheid genomen van zijn tijd bij zijn naasten op aarde. Hij verliest naast zijn naasten OOK de tijd en komt eeuwig (tijdloos) terug in iedereen die hem nodig heeft.
Maar wat betekent dit nu eigenlijk voor ons, stervelingen, die op aarde achterblijven!!!??
Wij, mensen, hebben gewoon tijd nodig om een verlies te verwerken. Een persoon die ons verlaat wordt gemist. Gemist door heel veel mensen, dierbaren. En vaak jaren later nog denk je aan ze terug (in mijn ervaring althans), omdat je ze hoort in je gedachten… of… aan ze denkt op bepaalde momenten… of.. ze ziet en misschien wel ruikt op sommige momenten.
Afscheid nemen is tijdloos maar kent ook een tijd, want tijd is alles wat we hebben.
Voor mij is Hemelvaart een boodschap: een boodschap van verbinding. Verbinding in verdriet, vreugde en intense liefde voor het leven.
Verbinding in verdriet, vreugde en intense liefde voor het leven.
Ja, intense liefde voor het leven. U leest het goed. Intense liefde voor het leven van IEDER ander. Voor de ander die in nood is, de hulpbehoevende. Maar ook voor degenen die het niet nodig (denken te) hebben.
Maar wat het voor mij niet is, is een nieuwe versie van het verhaal (of de betekenis ervan) over de fysieke Jezus, een echt persoon die terug komt op aarde na zijn dood en dan weer vrolijk naar een verzonnen hemel gaat. Want JC heeft nooit bestaan en die hemel ook niet.
En dat hoeft ook niet, want het verhaal van Lucas is krachtig genoeg om ons geloof in sprookjes te voeden met het idee dat we door de sprookjes ons samen voelen en naar elkaar omzien. Want dat is wat geloof verwezenlijkt. En ook wat het geloof in JC, Boedha, goden, leiders, voetbalhelden, Mohammed, Horus, Isis, etc beoogt in een gemeenschap. Waarom zou je een historische JC willen hebben als het verhaal krachtig is? Het sprookje ‘Roodkapje en de boze wolf’ doet immers OOK perfect zijn werk. Niemand (dat hoop ik tenminste) zal beweren dat er ooit een historisch figuur was, roodkapje geheten, die stenen in de maag van wolf stopte.
Hemelvaart gaat niet over een echt persoon die terug komt op aarde na zijn dood en dan weer vrolijk naar een verzonnen hemel gaat.
Hoe mooi is Hemelvaart als je erover nadenkt en bij de boodschap stilstaat, waarbij jij er ook over nadenkt, wat dat met jou en voor jou betekent?. Jouw boodschap voor je buurman (m/v) en vreemdelingen?
En hoe mooier als je er ook naar handelt, hoe klein ook?
Wat is Hemelvaart als je buren geen idee hebben?
Wat is Hemelvaart als je buren geen idee hebben?
Kijk je buurman aan en zeg: “Dag buur, hoe gaat het vandaag? Lekker weertje hè”?
Dat is Hemelvaart voor mij, iedere dag!
Ik hoor graag jullie reacties.