Wat een prachtige tekst om dit eerste blog in 2026 mee te beginnen!
Het is natuurlijk een open deur, een no-brainer, maar ik besefte heel recentelijk, dat de kracht die deze slogan uitstraalt verder reikt dan ‘zomaar een no-brainer’. En die gedachte bekroop me toen ik een item terug luisterde waarin Joop van den Ende tegenover Fleur Agema zat in het media park. U kunt het fragment hier terugluisteren:
Terwijl populisten om ons heen er alles aan doen om zichzelf sterker te maken vechten de democraten met middelen die er niet toe doen.
Populisten roepen namelijk maar wat, meestal afleidend van het (pijnlijk) onderwerp! Toch? En vooral niet waar.
En wat doet de democraat?
Die luistert. En probeert te begrijpen waarom die persoon zegt wat hij zegt.
De populist zegt: “De publieke omroep is een spreekbuis voor links”. En “Op de straat leeft de publieke omroep niet, dus van geen belang”.
En wat zegt de democraat: “Dat is onzin wat je zegt, het klopt niet”.
En INDERDAAD, het klopt niet. Maar dat wisten we al lang. De populist heeft gewoon weer nieuwe zielen gewonnen en voor het debat ziet het er niet goed uit, want de populist heeft alweer tientallen posts gepubliceerd naar zijn volgers in dezelfde bubbel, die je sowieso niet kunt bereiken met normale middelen..
In wat voor een vreselijke wereld leven we eigenlijk, toch?
Zegt de bijbel niet: “Ge zult het kwaad met zwaard bestrijden? Al wie u kwaad doet zult ge vergelden met uw zwaard”? (Exodus 21:24). Al 3000 jaar eerder hadden mensen het dus al door: We worden niet beter door naar elkaar te luisteren, het recht van de sterkste zal altijd gelden. En wie is dan de sterkste? Trump, Xi Jinping, Netanjahu, Erdohan, Poetin, Kim Jong-Un? Of toch Starmer?
Zolang we straffeloos kunnen zeggen wat we denken kunnen we straffeloos denken wat we zeggen.
Ik denk: De sterksten, dat zijn wij, degenen die zien wat er gebeurt en hardop roepen dat de grondwet en de onafhankelijke en vrije journalistiek het allerbelangrijkste is in onze rechtsstaat. Zolang we straffeloos kunnen zeggen wat we denken kunnen we straffeloos denken wat we zeggen.
Degene die luistert weet meer, inderdaad. Maar hij hoort ook ALLEEN wat hij wil horen. En dat maakt hem zwak. Want anderen horen andere dingen. En die dingen geven misschien wel meer macht over de omgeving.
Kortom. Ik zie wel een gevaar, dat je niet meer luistert naar dingen, die je niet bevallen. Ik zie zich dat ook weer ontwikkelen, want ‘ l’histoire ce repête!!’
Maar wees alert, wees wijs, lees en observeer, kom naar mijn kerkdiensten en we hebben een gezamenlijke discussie.
JA, wie luistert, weet meer, maar alleen wanneer je naar elkaar BLIJFT luisteren, vriend EN vijand.