Na het einde van de jaarlijkse vastenperiode, in ons land gevierd met de verbeelding van de lijdensweg van Jezus (een christelijke gewoonte, Pasen genaamd), resten ons nog veel feestdagen die we in vrijheid kunnen genieten totdat de zomer aanbreekt en die met Pinksteren wordt bestendigd:
- We vieren bijvoorbeeld het Suikerfeest, dat in dit jaar toevallig of niet heel dicht vooraf gaat aan ons christelijk bevrijdingsfeest van de vastentijd! Het Suikerfeest is letterlijk het einde van het vasten (het breakfast) van de moslim gemeenschap. Het christelijke carnaval ‘zou’ de eerste dag moeten zijn van 40 dagen vasten. De moslims nemen het nog serieus, de christenen in Nederland in ieder geval niet.
- We vieren op 14 mei ‘Hemelvaart’. Wat betekent Hemelvaart in het christelijk geloof? Volgens Mattheus deed Jezus er 40 dagen over voordat hij uiteindelijk overging in de onsterfelijke goddelijkheid. Die 40 dagen zijn mogelijk afgeleid van een (heel natuurlijke) behoefte van de mens om tijd te nemen om te rouwen. ‘Dood is dood’ en door te geloven dat je een plek in de hemel hebt sterf je gerust en zijn je naasten tevreden met dit lot.
- Daarnaast vieren we een aantal wereldlijke gebeurtenissen. Op 27 april Koningsdag en op 5 mei bevrijdingsdag bijvoorbeeld. Mensen hebben behoefte aan feesten die in de lente plaatsvinden. Het verbindt en zorgt voor nieuwe generaties van vruchtbare kinderen. De voortplanting is gebaat bij verbinding op de juiste momenten.
Daarom denk ik, de theoloog, dat Pinksteren het allermooiste moment is in een jaar om te beseffen, dat we allemaal voortleven. Voortleven om elkaar de maximale ruimte te geven, elkaar te helpen en uit te schreeuwen dat IEDEREEN een kind van god is.
Demonen bestaan niet, maar mensen met een kwaad gemoed die zeggen dat demonen bestaan wel! Laat anderen niet over jou oordelen!
Het mooie van de weg naar Pinksteren is voor mij de enorme bron aan inspiratie (wat de heilige geest verwoordt) om juist deze moeilijke thema’s als ‘wat zijn demonen’ aan te snijden.
In mijn Pinksteren lezing geef ik mijn antwoord op de vraag wat het betekent om ‘slachtoffer’ van een ’thema’ in de kerk te zijn, wat de kerk niet omarmt:
Het volgende echt gebeurde en pijnlijke verhaal is mijn leidraad voor mijn lezing en ik zet me in om deze persoon in mijn lezing te beschermen, die zijn verhaal ervaart in zijn kerk:
“Ik ben homo, en daarom word ik ‘gerepareerd’ zodat ik op een vrouw ga vallen. Er worden Bijbelteksten gebruikt, waarin de schuld aan mijn ouders wordt gegeven. Vervolgens volgt een uitdrijvingsceremonieel. Dit is duivels. Ik was kapot. Demonen deden uitspraken. Dreigingen. Veel angst. Vervolgens stond ik ineens op treinstation xxx CS, volledig verlaten. Ik wilde zelfmoord plegen en anderen bedreigen. Ik raakte mezelf kwijt.”
Pinksteren kan heel dichtbij zijn voor u. Voor mij is Pinksteren vooral belangrijk om in je eigen omgeving de helpende hand uit te reiken aan de mensen die zoeken en ik vind het geen probleem om ook god en het christendom te gebruiken als je daarbij bij jezelf en de ander de kracht krijgt om goede dingen te doen. Dat is Pinksteren voor mij.