Kennis is, als we Spinoza volgen, de resultante van de interpretatie van waargenomen en bedachte waarheid en die manifesteert zich in gedrag. Het zijn als het ware vastgelegde (opgeslagen, gekristalliseerde) waarnemingen die tot een interpretatie hebben geleid of kunnen leiden, die vervolgens als kennis kan worden hergebruikt. De zintuiglijk waargenomen (volgens Spinoza onbetrouwbare) kennis (K1) en de bedachte (door rede\/ratio ontstane) kennis (K2) vormen volgens Spinoza de eerste 2 van 3 ingredi\u00ebnten voor kennis. Er is volgens Spinoza namelijk een derde vorm van kennis: Kennis door intu\u00eftie (K3). De minst betrouwbare en meest bij de mens gelegen vorm van kennis is K1, \u2018de kennis die in de mens is ontstaan op basis van een door zintuiglijke waarneming gevormde waarheid\u2019. Door de waarneming ontstaat kennis, die per definitie uniek is, omdat waarneming uniek is. K2 is de kennis door rede\/ratio en ontstaat door waarheid, gevormd door weldenkenden. Deze kennis betreft o.a. metafysische zaken. K3 tenslotte is de intu\u00eftie, die onmiddellijk bij geboorte aanwezig is en onveranderlijk, abstract en oneindig is. K1 kan door de toepassing van de andere twee vormen van kennis (kennis door rede\/ratio en kennis door intu\u00eftie) een toepassing krijgen, die meer waarde krijgt, naarmate deze twee kennisvormen in staat zijn om deze K1 te \u2018vormen\u2019, bij te buigen, in een keurslijf te dwingen. Zo is bijvoorbeeld de waarneming van een \u2018vlinder\u2019 zonder \u2018kennis\u2019 van de vlinder betekenisloos en kan die dus onmogelijk tot nieuwe kennis leiden. De combinatie van ratio (bijvoorbeeld: \u201cik weet dat daar een voorwerp door de lucht kan vliegen, dat klein is en een mooi paars kleurpatroon heeft en iets heeft dat op vleugels lijkt\u201d) leidt in combinatie met de waarneming van \u201ciets dat in attributen overeenkomt met die ratio\u201d tot de waarneming en expressie: \u201dIk zag een vlinder, waarschijnlijk een dagpauwoog vlinder\u201d. Volgens Spinoza neemt de waarheid tenslotte toe in zoverre de waarneming overeenkomt met zijn essentie (de door ratio en rede gevormde waarheid). Een foto van \u2018Bello\u2019 bijvoorbeeld is waar, in zoverre hij overeenkomt met de hond \u2018Bello\u2019. De foto is een waarneming, de hond is een werkelijk ding, de overeenkomst is de waarheid.<\/p>\n\n\n\n
Kennis Kennis is, als we Spinoza volgen, de resultante van de interpretatie van waargenomen en bedachte waarheid en die manifesteert zich in gedrag. Het zijn als het ware vastgelegde (opgeslagen, …<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-747","page","type-page","status-publish","hentry"],"yoast_head":"\n
Wellicht leest u er overheen, maar hier staat iets rudimentairs<\/strong>, waarop de latere \u2018godsbewijzen\u2019 van o.a. William Lane Craig, Frank Turek en Al Sharpton zijn gebaseerd, namelijk<\/strong>: \u201cZonder kennis van het fenomeen herkent men het fenomeen niet\u201d. Volgens Spinoza is dit het ultieme bewijs, dat waarneming geen betrouwbare kennisbron kan zijn. Hij stelt daarom voor om intu\u00eftie en ratio als bron van kennis te nemen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"